U vraagt, wij draaien! Lees het review en je weet wat mijn oordeel is: geen woord overdreven of gelogen!

 

Divine Acoustics Gravity Diamond

Veel audio tweaks zijn omstreden en amp stands kunnen we denk ik ook best indelen in die categorie. Ook ik was sceptisch voor wat een amp stand zou kunnen brengen. An sich niet over het feit OF het iets zou kunnen brengen, maar meer of het bedrag overeenkomstig zou kunnen zijn met de te behalen verbetering in de geluidskwaliteit.

 

Heel eerlijk vond ik mijn Bryston 3B Cubed versterker op de vloer wat verloren en lelijk staan en wilde ik gewoon een meer professionele look. Nou, dat is in ieder geval al volledig gelukt met de Gravity Diamond! Wat een ongelooflijk verfijnd ontwerp en prachtig materiaalgebruik!

 

De eigenaar (Piotr Gałkowski) van Divine Acoustics – een Pools bedrijf – getroost zichzelf kosten noch moeite om werkelijk iedere combinatie van materialen uit te proberen om empirisch vast te stellen wat de beste combinatie geeft van resonantiebeheersing en vooral klankeigenschappen. Want met 1 materiaal lukt dat niet: ieder materiaal heeft zijn eigen ‘klank’ en de kunst is om de juiste combinaties te vinden die synergetisch zijn met elkaar. Te harde koppeling en resonanties worden verscherpt, te zacht en details in de weergave worden opgegeven en vervangen door softheid. Oftewel: de juiste tuning van koppelen, ontkoppelen, absorberen, afvoeren. Complex!

 

Maargoed, een vibraties-absorptie plateau voor onder een versterker is niet alleen om naar te kijken of over te filosoferen, maar vooral om naar te luisteren! Ehhmm… Luisteren naar een plateau? Yep! Dus wat gebeurt er met de klank? Na een heel eenvoudige montage van de ‘Kepler’ voeten onder het plateau – de Keplers hebben schroefdraad om gebruikt te worden onder speakers of racks en zijn leverbaar met verschillende diameters schroefdraad of met kleine plateautjes voor onder een apparaat waarbij de bestaande voetjes worden geskipped. Begonnen werd met de versterker op de vloer: parket op groene isolatieplaten op beton. Ik zette de versterker op het plateau en was eigenlijk al tevreden: het zag er gewoon gaaf uit. Op verzoek van mijn jongere zoon die er bij zat, begon ik met Ella Fitzgerald in het nummer “Sweet and Slow”. Prachtig… Fijne stem, mooie arrangementen van Nelson Riddle. Heerlijk! Goed, nu die versterker erop! Letterlijk het eerste dat uit mijn mond kwam was: “Hèh?!?”… Dit kon toch niet? Hoe kan alleen een plateau onder de eindversterker zoveel doen?? Een veel losser geluid met vele malen meer nuance, langere naklank, meer subtiliteit en vooral: meer betrokkenheid en muzikaliteit. Het beeld doet een stap naar voren en breidt zich óók naar achteren uit.

 

Een vergelijking met de eerste track van het album “The Universe Smiles Upon You II” van Khruangbin dan: losser, meer definitie in de basgitaar, meer los van de luidsprekers…

 

Snel naar het titelnummer van “One Nite Alone…” van Prince. Eerst weer zonder plateau. Prima, zoals ik het ken. Dan de Gravity eronder. En dan de volgende uiting: “Waaat!!?”. Weer zo’n enorme stap: meer transparantie, geluid is minder ‘links/recht’, heeft veel meer scheiding en definitie in de pianoaanslagen en geeft meer intimiteit en resolutie. De verschillende lagen in de mix worden beter ontrafeld en de dieptestaffeling neemt hier ook mee toe. En wéér: er GEBEURT gewoon meer! Meer verfijning, lucht, uitklinken. De belangrijke microdetails die de weergave die belangrijke extra kippenvelfactor geeft.

 

Een test met het album “Love in Exile” geeft weer hetzelfde effect. Een album dat ik zo goed ken, dat ik ook niet meer hoef te vergelijken: de mate van scheiding, verfijning, openheid, detaillering en dat beeld dat (overdreven) gaat van ‘alles op 1 lijn tussen de speakers’ naar meer losstaan vóór en áchter de speaker-lijn. En de stem van Arooj Aftab: organischer, mooiere s-klanken, opener… Maar vooral: MENSELIJKER. Hoe kan het dat een enkel plateau zoveel doet? Amazing!

 

Velen zullen nu denken: ‘je speakers zullen wel enorm veel energie de vloer in sturen’, maar die – Harbeth SHL5 Plus XD2 – staan op houten stands op een zware granieten tegel ontkoppeld van de vloer met Isoacoustics Iso-Pucks. En de verbeteringen zijn er ook op zeer laag afspeelniveau.

 

Oh ja! Er zit ook een soort netsnoer bij met aan de ene kant een Schuko en aan de andere kant een banaaplug. Die doe je dan in de “Ground” ingang op de achterkant. In mijn geval verslechterde het geluid hiermee subtiel (platter, meer links/rechts). Dat zegt misschien meer over mijn vieze aarde dan het apparaat, dus zal erg situatieafhankelijk kunnen zijn.

 

Conclusie?

Ik ben flabbergasted in mooi Engels… Er is letterlijk niets dat ik kan bedenken wat ditzelfde effect kan geven. Verbeteringen in audio zijn altijd cumulatief, maar dit plateau niet uitproberen is niet alleen een gemiste kans om je eens te verbazen over een goede ondergrond van je versterker (of welk ander audio-apparaat ook), het is ook een gemis voor een sterk verhoogde muzikaliteit van je systeem. ZEER warm aanbevolen!